Hazelwoud - Boek recensie

woensdag 7 februari 2018


De zeventienjarige Alice is het grootste deel van haar leven samen met haar moeder op de vlucht geweest voor het ongeluk dat hen achtervolgt. Maar wanneer Alice' oma, schrijfster van een duister sprookjesboek, op haar landgoed het Hazelwoud overlijdt, lijkt het ongeluk hen in te halen: Alice'
moeder wordt ontvoerd door een man die zegt dat hij uit het Achterland komt - de dreigende bovennatuurlijke wereld uit haar oma's verhalen. Alice' enige aanwijzing is het bericht dat haar moeder voor haar achterlaat: BLIJF WEG UIT HET HAZELWOUD!


Hazelwoud was een van de boeken in 2018 waar bijna iedereen wel naar uitkeek. Het zou gaan over een meisje wiens oma een duister sprookje schreef, en dit wekte natuurlijk nieuwsgierigheid op. Zo ook bij bij. Ondanks dat ik de achterflap had gelezen was dit boek één, groot mysterie voor mij, en daar ben ik dol op. Dus, zonder te veel verwachtingen dook ik dit mysterische boek in.

Het verhaal begon vrij rustig eigenlijk. Er werd wel wat informatie vrijgegeven, maar niet veel, dat hield het een beetje spannend. Maar langzamerhand kreeg ik meer te weten over het duistere sprookje, en ik werd meer nieuwsgierig. 
Plots krijgt het verhaal een wending, waardoor ik er heel goed in zat. Het sprookjesgevoel vlocht zich langzaam door het verhaal, waardoor het zelf een sprookje leek te worden.
En ondanks dat ik het heel goed vond, leek ik vaak weg te dromen, en kon het niet altijd mijn aandacht houden. Waarom weet ik niet precies. Misschien ging het een beetje langzaam, of gebeurde er veel in een keer. Maar ik wilde wel dolgraag doorlezen en meer van dit verhaal weten!

In dit verhaal volgen we Alice. Alice is de kleindochter van een sprookjesschrijfster, maar weet zelf niets over dit duistere sprookje. Haar moeder wil hier niks mee te maken hebben, maar Alice blijft nieuwsgierig. Toch stopt ze op een gegeven moment met zoeken, tot het sprookje weer haar leven in komt.
Doordat Alice haar helen leven eigenlijk dakloos is geweest, en niet veel vrienden heeft, heeft ze een hele sterke band met haar moeder. Dit vond ik echt heel mooi om te lezen, en ik vond de band tussen de twee sterk, ondanks dat het af en toe botst. Alice is eigenlijk niet super bijzonder in mijn ogen, maar toch vond ik haar leuk. Ik snapte haar nieuwsgierigheid en leefde met haar mee. Het was fijn om via haar ogen dit verhaal te leren kennen.
We leren ook Ellery Finch kennen, een jongen die groot fan is van het boek 'Sprookjes uit het Achterland.' Ook hij werd gedreven door nieuwsgierigheid, en dat vond ik echt leuk om te lezen. Ik zou gerust vrienden met Ellery Finch willen zijn!

Melissa Albert heeft een intrigerende schrijfstijl. Ze schrijft een verhaal zoals vele auteurs het geschreven zullen hebben, maar ze heeft er iets extra's in gestopt. Door middel van mooie woorden en zinnen las het af en toe daadwerkelijk als een sprookje. Ik kon me voorstellen hoe mooi dit zou klinken als het voorgelezen werd, en ik zou het dan ook wel hardop willen voorlezen. Melissa heeft zeker indruk op me gemaakt!

Dit boek bezat een alledaags verhaal, maar waar een sprookje zich snel mee begint te bemoeien. Een bijzonder verhaal, met personages die je door dit verhaal leidden. 

Titel: Hazelwoud
Auteur: Melissa Albert
Uitgeverij: Moon
Pagina's: 332
Sterren: 4/5

*gekregen als recensie exemplaar

Een reactie posten