Pax - Boek recensie (boektober week 4)

woensdag 1 november 2017


Pax and Peter have been inseparable ever since Peter rescued him as a kit. But one day, the unimaginable happens: Peter's dad enlists in the military and makes him return the fox to the wild.
At his grandfather's house, three hundred miles away from home, Peter knows he isn't where he should be—with Pax. He strikes out on his own despite the encroaching war, spurred by love, loyalty, and grief, to be reunited with his fox.
Meanwhile Pax, steadfastly waiting for his boy, embarks on adventures and discoveries of his own. . .



Vanaf het moment dat ik dit boek zag was ik verliefd. De cover is echt prachtig, en het verhaal deed me meteen aan Frank en Frey denken, waardoor ik een nostalgisch gevoel kreeg. Ik kreeg het boek van mijn moeder, maar ik liet hem nog even liggen voor booktober.


Eigenlijk werd ik best wel verrast. Ik had verwacht dat Peter een jongen van ongeveer achttien was die zijn vos moest vrijlaten omdat hij naar de oorlog moest. 
Wat fijn was, was dat ik meteen goed in het verhaal zat, waardoor de drang om verder te lezen ook groter was. 
Ik weet eigenlijk niet precies wat ik moet zeggen, maar dit was gewoon een goed boek. Het bracht veel emoties met zich mee. Ik heb gelachen, maar ik heb ook wel gehuild en soms was ik zelfs boos. Om eerlijk te zijn had ik het einde totaal niet verwacht, en ik weet ook niet zo goed of ik er blij mee ben of niet. Mooi was het in iedergeval wel.

En dan de personages. Wat ik zo tof vond is dat je vanuit de perspectief van Peter én van Pax leest. Waar de stem van Peter wat wijzer is en vol emoties zit, is die van Pax juist heel speels en vrij. 
Peter is een lief kind, die enorm veel heeft meegemaakt en ontzettend veel van zijn vos houdt. Ik vond het leuk dat hij enorm koppig was, maar ook zo wijs kon zijn.
En Pax is een lieve vos die in eens in een totaal andere omgeving wordt geplaatst waar hij nooit iets van af heeft geweten. Pax is loyaal en erg dapper.
En dan is daar ook nog Vola, een personage die je leert kennen, waarvan je niet weet wat je van haar moet denken, maar waar je toch van gaat houden en van gaat leren.

Soms had ik wat moeite om er door heen te kopen. Sowieso is Engels niet mijn eerste taal, en er zaten soms ook wat lastige woorden in. Maar zo af en toe zat ik er helemaal in, en dat is een heerlijk gevoel. Sara Pennypacker heeft het heel goed gedaan vind ik. Eigenlijk heb ik niets op te merken aan haar manier van vertellen.

Dit boek heeft mijn hart verwarmd, maar hem ook gebroken. Dit boek heeft me een paar wijze lessen geleerd, en ik ben van meer personages gaan houden.




Titel: Pax
Auteur: Sara Pennypacker
Illustrator: Jon Klassen
Uitgeverij: B&B
Aantal pagina's: 275
Sterren: 4,5/5

2 people left comments on: "Pax - Boek recensie (boektober week 4)"

  1. Fijne recensie, ik vind de cover van dit boek echt prachtig. Het verhaal klinkt ook echt heel bijzonder, nog niet echt iets wat ik heb gelezen. Een perfect boek om in deze tijd van het jaar te lezen denk ik :)

    BeantwoordenVerwijderen