Diversiteit in boeken

zondag 13 augustus 2017



Ik weet niet of ik het al ooit heb gezegd, maar ik vind diversiteit best belangrijk ik boeken. Net zoals in het echte leven, is het belangrijk dat er onderscheid is tussen mensen, seksualiteit, gezondheid, situaties, culturen en nog zoveel meer. Dat maakt wat deze wereld zo ingewikkeld, maar ook zo mooi is.
En wil ik vast zeggen dat ik mijn mening deel als blanke, heteroseksuele persoon deel. Ik wil absoluut niemand kwetsen.
Maar, ik deel mijn mening ook als iemand die al haar hele leven een beperking heeft die haar hele leven beïnvloed. Iedereen heeft een situatie die een ander niet heeft, iedereen is anders. En dat is diversiteit.

Nu plaatste Blossom Books een video waar in Myrthe het heeft over dit onderwerp, en wat er bij de auteurs en uitgeverijen komt kijken als het om een boek met diversiteit gaat. Lezers worden boos (en bedreigen zelfs auteurs en uitgeverijen) omdat er een bepaald personage, of een bepaalde situatie is geschreven waar de auteur zich niet in zou kunnen plaatsen, omdat hij/zij niet zoals dat personage is, of niet in die bepaalde situatie zit of heeft gezeten. Maar, zoals Myrthe al zei, hoeft dit niet te betekenen dat deze auteur zich niet in dit personage, of deze situatie kan plaatsen.

Er zijn dus lezers die zich gekwetst kunnen voelen door bepaalde boeken, omdat in hun ogen de auteur niets van deze situatie af kan weten. Zo zijn er mensen met een donkere huidskleur die over een personage met een donkere huidskleur lezen, maar de auteur heeft een blanke huid. En lezers die in de lgtb+ community zitten en over een personage lezen die in de lgtb+ community zit, maar de auteur is heteroseksueel. En in mijn geval, lezers die een beperking hebben en over een personage lezen met een beperking, maar de auteur is gezond.

Ik kan me dus ergens best wel in deze situatie plaatsen, want ik heb me ook zo gevoeld. Voor de mensen die het nog niet weten; ik ben chronisch ziek, mijn voornaamste klacht is vermoeidheid en dat maakt mijn wereld ontzettend klein. (Het volgende dik gedrukte stukje kan spoilers voor Alles Wat je Lief is bevatten)
Nu heb ik een tijdje terug Alles Wat je Lief is gelezen, een boek waarin het hoofdpersonage , Maddy, een beperking heeft wat haar eigenlijk allergisch voor de wereld maakt. Hierdoor kan ze niet naar buiten, en dat maakt haar wereld ontzettend klein. Ze ontmoet een jongen, Olly, en haar wereld veranderd. Plots wil ze niets liever dan naar buiten om met hem de wereld ontdekken, iets wat ik heel goed kan begrijpen.
Op het laatst blijkt dat Maddy nooit ziek is geweest. En dit vind ik jammer. Nu gun ik niemand, zelfs personages niet, zo'n beperking toe. Maar in mijn ogen werd dit geschreven om haar nieuwe leven, met Olly, zo perfect mogelijk te maken. Ik had graag gezien dat ze ook een mooi leven met hem kon hebben als ze ziek was geweest. Een verhaal met een personage dat voor mij een rolmodel had kunnen zijn, viel een beetje in duigen en dit is ook een reden waarom ik de film niet wil zien.
Voor zover ik weet, is Nicola Yoon kerngezond. Ik weet niet of ze mensen kent die een beperking hebben. Zo niet, dan kan ze niets van deze situatie af weten. Wat ze wel kan doen, is onderzoek naar dit onderwerp doen en zich er proberen in te plaatsen en het proberen te begrijpen. Waar ik blij mee ben, is dat ze schrijft over een personage met een beperking en ik me in dat personage kon plaatsen. Ze weet misschien niet 100% hoe het is, maar kan het zich indenken. En dat vind ik goed! Zij is ook maar een mens met gevoelens, en zit misschien zelf in situaties die haar net wat anders maken.

Nu wil ik me even in een auteur proberen te plaatsen, en dat is misschien wat makkelijker voor mij aangezien ik zelf ook graag verhalen schrijf.
Wanneer een auteur een idee heeft wil hij/zij dit opschrijven en uitwerken in een verhaal. Hij/zij kan hierdoor ontzettend enthousiast zijn, en misschien bestaat er een kans dat het wordt uitgegeven. Maar voor dat boek wordt uitgegeven, komt er ontzettend veel bij kijken, en misschien nog wel het meest bij de auteur zelf.
Hoe zet hij/zij een verhaal neer, hoe zit een personage in een bepaalde situatie en hoe is dit personage. Er komt zoveel denkwerk bij kijken en een auteur wil het liefst zo min mogelijk mensen kwetsen, en wilt dat zo veel mogelijk mensen het leuk vind.
Ikzelf vind het ontzettend lastig om mijn ideeën uit te werken en zo goed mogelijk op papier te zetten. Ik probeer research te doen als ik over een situatie schrijf waar ik geen verstand van heb en probeer me er zo goed mogelijk in te plaatsen. En dit is lastig, en ik vind het zo knap van auteurs dat het hun wel lukt.

Wat ook naar mijn mening het beste is, is wanneer de auteur zelf in de situatie zit,wat 'own voices' genoemd wordt. Dit maakt het net wat echter, en zorgt er voor dat bijna elk detail klopt en waarschijnlijk zullen hierdoor ook zo weinig mogelijk mensen gekwetst worden. Maar ik denk dat als je het er hierbij laat, de diversiteit in boeken heel erg beperkt wordt en de kans voor auteurs met inlevingsvermogen weg is. Own voices is het beste, maar boeken waarbij dit niet is, maar waar wel research en inlevingsvermogen bij komt kijken mag van mij ook

Ik kan me dus denk ik wel in beide situaties plaatsen. Schrijver en lezer. En mijn mening? Ik vind diversiteit in boeken erg belangrijk, maar niet elk verhaal kan geschreven worden door een auteur die in de situatie van zijn/haar verhaal zit. Als deze auteurs deze verhalen niet hadden geschreven en zich niet in deze situaties hadden geplaatst, hadden we zoveel mooie boeken niet. En nee, een auteur kan zich niet 100% in een situatie plaatsen. Maar ik denk dat het belangrijk is dat deze boeken blijven. Niet alleen omdat het goede boeken zijn, maar omdat we er onszelf in kunnen plaatsen en het ons iets kan laten voelen.

Als je het met me eens bent, of juist niet, nog iets toe te voegen hebt of iets wil vragen ben je meer dan welkom om dit te doen.

2 people left comments on: "Diversiteit in boeken"

  1. Ik zie veel auteurs veel research doen als ze bijvoorbeeld schrijven over een personage met een bepaalde ziekte/aandoening. Het punt is vooral: iedereen beleeft een ziekte/aandoening/geaardheid/etc. op hun eigen manier. Auteurs kunnen niet een situatie scheppen die voor iedereen herkenbaar is, dus kritiek op een auteur is haast onvermijdbaar. Ik ben zeker voor diversiteit in boeken, maar ik vind dat sommige lezers daar veel te ver in gaan.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Daar heb je zeker gelijk in, en ik vind dat auteurs het al behoorlijk goed doen. Helaas kan dan niet iedereen het er mee eens zijn, maar een auteur afkraken is dan niet nodig.

    BeantwoordenVerwijderen