Voor ik Muggenland lees

zondag 9 juli 2017




Het is dus geen verrassing meer dat ik dol ben op De Kids of Appetite en David Arnold. Dus toen ik hoorde dat ook zijn tweede boek Muggenland zou uitkomen bij Blossom Books, was ik laaiend enthousiast! Het liefst zou ik meteen beginnen in dit boek, maar eerst moet ik Inkt uitlezen, een recensie exemplaar. Wat me erg leuk leek was een blogje schrijven over mijn verwachtingen van dit boek, want die zijn enorm hoog! Ik ga de cover, en de flaptekst bespreken en ik hoop dat ik uiteindelijk niet teleurgesteld word.



Wat natuurlijk het eerste opvalt is de (prachtige) cover. Ik ben erg blij dat ze de originele hebben, ik word er namelijk erg blij van. Het geeft me een beetje een old-school gevoel.
De cover is blauw-groen, en de bus bedenkt de voor en achterkant, maar de kleur is niet helemaal egaal.Op de bus zit Mim, en over haar zal het verhaal gaan. Verder is de cover vrij simpel, maar aan de binnenkant zit een klein cadeautje. Als je de flap openvouwt, krijg je een soort kaart te zien met allemaal kleine illustraties die vast iets met het boek te maken hebben. Zo zie je een tent, een bord eten, en een groot bord die naar een weg-restaurant lijdt.

Ik ben een verzameling van rariteiten, een circus van neuronen en elektronen: mijn hart is de circusdirecteur, mijn ziel is een trapezeartiest en de wereld is mijn publiek. Het klinkt vreemd, want dat is het, en dat is het, omdat ik vreemd ben.
Het leven van Mim Malone staat op zijn kop. Haar vader en nieuwe stiefmoeder besloten te verhuizen, waardoor Mim opeens in de wastelands van Mississipi woont, in plaats van haar vertrouwde Ohio. En voordat deze storm goed en wel is gaan liggen, hoort ze dat haar moeder ziek is geworden.
Mim laat haar nieuwe leven achter zich en stapt in een Greyhound-bus richting het noorden, naar haar ├ęchte thuis en ├ęchte moeder. Als haar duizenden kilometers lange reis opeens anders loopt dan verwacht, moet Mim de strijd met haar eigen demonen aangaan, met een beetje hulp van een paar bijzondere medereizigers.


Zoals de flaptekst al zegt, zal het boek over een roadtrip gaan, de roadtrip van Mim. Als ze hoort dat haar moeder ziek is geworden vertrekt ze van Mississipi naar Ohio. Een behoorlijk lange reis. Onderweg ontmoet ze nieuwe mensen, en maakt ze een aantal dingen mee.

Wat ik verwacht, of wat ik wel zeker weet is dat Mim een heel bijzonder personage zal zijn. Ik denk dat ze heel veel fantaseert en dagdroomt en dat er altijd wel wat in haar hoofd gebeurt.
Zodra ze hoort dat haar moeder ziek is wil ze zo snel mogelijk naar haar toe, en hierdoor neemt ze de eerste de beste bus naar Ohio. In die bus zullen mensen zitten die Mim vinden opvallen, en ze vragen waarom ze in deze bus zit. Eerst zal ze een smoesje verzinnen omdat ze de waarheid niet aan vreemden wil vertellen. Maar nadat ze in gesprek raakt met deze vreemden zal ze ze langzaam vertrouwen, en zal ze haar verhaal doen.
Er zullen ook een aantal onverwachte dingen gebeuren, en wat ik hier van moet verwachten weet ik niet zo goed. Het liefst wil ik ook een beetje onwetend het boek in, dus ik zal het hierbij laten.

David Arnold is zo'n bijzondere auteur, en ik verwacht niet anders dan dat ik dit boek in mijn hart zal gaan sluiten. De personages zullen in mijn ziel kruipen en met me praten, en ik zou willen dat ze echt zijn. Ook ben ik benieuwd naar hoe anders dit zal zijn dan De Kids of Appetite, aangezien hij dit boek eerder heeft geschreven. Ik hoop op verrassingen en op een pracht verhaal.

2 people left comments on: "Voor ik Muggenland lees"