Brieven aan de Duisternis - Boek recensie

vrijdag 7 juli 2017




Ik zou net zo goed brieven aan de duisternis kunnen schrijven en een antwoord verwachten.

Ik weet niet eens wie je bent, maar ik heb het gevoel dat ik je begrijp.

Ik heb het gevoel dat jij mij begrijpt.

Juliet laat brieven achter op het graf van haar moeder. Declan werkt op het kerkhof vanwege een taakstraf. Wanneer hij een van Juliets brieven vindt, ontstaat een bijzondere briefwisseling, die zich al snel uitbreidt naar mail en app. Op papier en beeldscherm vertellen Juliet en Declan elkaar alles, denkend dat ze elkaar nog nooit ontmoet hebben. Ze zitten echter op dezelfde middelbare school. Wat doe je als de enige persoon die je echt volledig vertrouwt niet is wie je dacht dat hij was?



Een tijdje terug las ik de catalogus van Young & Awesome, en ze kondigde een aantal nieuwe titels aan. Zo ook deze, en ik was meteen ontzettend benieuwd. De cover en de titel trokken me aan, maar ook het verhaal. Het idee achter twee tieners met een verhaal die met elkaar praten via brieven leek me heel mooi, en zodra hij binnen kwam begon ik er mee.

Helaas stelde de eerste 100 pagina's me best wel teleur. Ik had er zoveel meer van verwacht, maar voor mijn gevoel werd het verhaal een beetje in de steek gelaten. Personages deden dingen die in mijn ogen een beetje overdreven waren, of onnodig leken. 
Maar toch wilde ik verder lezen, en het werd langzaam beter voor mij. Dingen werden iets duidelijker, en het werd mooier. Zo zie je maar, je begrijpt iets pas echt als je naar het verhaal geluisterd hebt.
Vooral richting het einde werd het heel sterk. Dingen waren niet zoals ze leken, en dat was mooi beschreven.

Je leest het verhaal vanuit de perspectieven van Juliet en Declan, twee personages met een verhaal. Hun gesprekken beginnen via brieven, maar gaan over naar mails en ik vond het heel mooi hoe de twee elkaar dingen vertelde terwijl ze elkaar dachten niet te kennen. Beide zijn het ook heel andere personen, en hoewel het botst, botst het ook niet. Ik vond de ontwikkeling van beide ook heel sterk, ze vulde elkaar mooi aan en leerde van elkaar. 

Brigid Kemmerer heeft een manier van schrijven waar ik aan moest wennen. Soms was het gewoon simpel, maar daarnaast gebruikte ze ook mooie woorden en werden haar zinnen een klein kunstwerkje. Ze heeft een onderwerp die al vaker wordt gebruikt heel mooi beetgepakt en gebruikt in haar verhaal. Ik ben onder de indruk!


Dus hoewel dit boek me eerst teleur stelde, werd het steeds mooier en ik ben blij dat ik dit verhaal heb gelezen. Mensen kunnen verschillende dingen mee maken, maar ze kunnen zich in elkaar kwijt met hun verhaal en elkaar helpen. Dat heeft dit boek me perfect laten zien.


Titel: Brieven aan de Duisternis
Auteur: Brigid Kemmerer
Uitgeverij: Young & Awesome
Aantal pagina's: 308
Sterren: 3/5

*Gekregen als recensie exemplaar

1 people left comments on: "Brieven aan de Duisternis - Boek recensie "