Altijd moe

donderdag 18 mei 2017










Al een poosje wil ik heel graag deze blogpost schrijven, maar praten over mijn beperking is lastig en ik had geen idee hoe ik het zo goed mogelijk kon verwoorden zodat iedereen het kan snappen. Maar niet iedereen kan het snappen. Sommige snappen het gewoon niet, andere willen het niet snappen. Maar dan zijn er ook mensen die het proberen, en je hebt geen idee hoe fijn dat is. Daarom heb ik vast een vraag voor je verder leest: Probeer voor een moment jezelf in mijn schoenen te plaatsen, alsjeblieft?


Er zijn zoveel dingen die ik wil doen in het leven. Mijn school afmaken, een baantje zoeken en op mezelf gaan wonen, hardlopen, leuke uitjes maken en gewoon kunnen leven. Maar dat kan ik niet, want ik ben altijd moe.
Nu ben ik niet altijd moe, maar wel vaak. Want de kleinste dingen zoals even de hond uitlaten, kosten mij meer energie dan de meeste mensen. Daarom heb ik ook altijd die vraag in mijn achterhoofd: houd ik dat wel vol?
Ik ben altijd thuis, vaak ook alleen omdat mijn moeder en stiefvader zijn werken. Dit maakt mijn wereldje ontzettend klein, en ik voel me hierdoor ook vaak erg eenzaam.
Met de energie die ik heb doe ik wel een aantal klusjes in huis. Ik laat de hond uit, voerde kippen, doe de afwas en probeer af en toe een beetje op te ruimen. Dit doe ik vaak met pauzes, omdat ik even bij moet komen. Hoe voelt soms alsof er aan me getrokken word, alsof ik altijd word tegengehouden zodat ik harder moet werken om iets te kunnen doen.
Mijn beperking is niet te genezen, en het zal ook alleen maar erger worden. Als ik het probeer op te bouwen, val ik alleen maar verder terug. Stel je voor dat een rits een kapot tandje heeft, de rits werk dan niet meer. En hoe verder je trekt, hoe erger het wordt.


School en werk zijn al geen opties voor mij. Een jaar voor mijn examen heb ik besloten definitief met school te stoppen. Dit was absoluut geen makkelijke keuze. Ik had al meerdere keren opnieuw geprobeerd het  ritme weer op te pakken, maar dit had helaas nooit zin. Ik hield het gewoon niet vol, zelfs niet als ik het rustiger aan deed. Ik heb ooit twee weken stage gelopen in een bloemenwinkel. Van te voren had ik aangegeven wat mijn beperking was, maar helaas hielden ze hier weinig rekening mee en ze hadden ook weinig respect. Tot mijn moeder een tijdje later vertelde hoe het zat.
Die twee weken ben ik elke dag gekomen, maar meestal was ik na anderhalf uur alweer thuis en sliep ik tot laat in de middag.


Ik ben ontzettend bang voor mijn toekomst. Want zonder werk heb je geen inkomen. In Nederland heb ik geprobeerd om een uitkering te krijgen zodat ik zelf mijn zorgverzekering kon betalen en mijn eigen toekomst op kon bouwen. Dit werd geweigerd, maar ik was het daar niet mee eens en ik ben hiermee in een rechtszaak gegaan. Maar zelfs na boekwerken van dossiers, brieven van artsen en meerderen keren vertellen wat ik heb, is dat geweigerd. Ze zeiden dat ik maar moet gaan werken.
Dit bewees alleen maar dat hun antwoord vanaf het begin af aan al vaststond, en niet meer zou veranderen wat ik ook zei. Ze hebben nooit naar me geluisterd.


Ik ben bijna altijd moe, maar zo zie ik er nooit uit. Mensen hebben hierdoor al snel hun mening klaar:
'Je bent gewoon lui!'    'Als je wat harder zou proberen zou het je vast wel lukken.'    'Het ligt aan je depressie.'    'Het komt omdat je anorexia hebt.'    'Oh, ik heb dit ook gehad. als je naar de sportschool gaat word je vast weer beter.'



Begrijp me alsjeblieft als ik zeg dat ik hier niet zielig mee wil doen, maar ik wil vertellen hoe het zit en hoe het voelt. Je hoeft hierna ook echt niet aardiger te doen, en ik vraag je niet om het meteen helemaal te begrijpen. Als je het probeert betekend dit al een hele hoop. En bedankt dat je tot het eind gelezen hebt!


12 people left comments on: "Altijd moe"

  1. Goed dat je hier een artikel over schrijft! Ik ken je al iets langer, dus ik weet al het een en ander van je beperking. En hé, niet zo onzeker zijn over je toekomst. Blijf lekker doen waar je op dit moment gelukkig van word. ♥

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Enorm trots op jou. En Rob en ik begrijpen jou. Hoop dat Leuven iets opleverde. We vechten door schat!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. He Nicky,
    Ik denk dat niemand begrijpt hoe het voelt om altijd moe te zijn, totdat ze het zelf meemaken of er op andere manieren mee te maken krijgen. Zelf heb ik hypothyreoïdie. Een onuitspreekbare term die eigenlijk gewoon wil zeggen dat ik een te kleine schildklier heb en er in mijn geval voor zorgt dat ik abnormaal en altijd moe ben. Dat is ongeveer anderhalf jaar geleden begonnen. Na maanden van onderzoek kreeg ik eindelijk medicatie en begon mijn vermoeidheid wat te minderen zodat ik tenminste overdag niet meer in slaap viel. Ondertussen is mijn lichaam gewoon geworden aan deze dosis en ben ik weer bij af.
    Mijn vrienden en klasgenoten begrijpen niet als ik zeg dat ik afgelopen nacht 10 uur geslapen heb maar toch niet mee ga omdat ik te moe ben.
    Ik heb dan niet hetzelfde als jou, maar je moeheid begrijpen doe ik wel!

    En voor de mensen die zeggen 'het ligt aan je depressie'.. Persoonlijk ben ik er net iets meer van overtuigd dat die moeheid net (deel van) de oorzaak is van een depressie in plaats van andersom.
    'als je naar de sportschool gaat word je vast weer beter': nou nee, ik dans 4u per week en ben dit blijven doen zelfs tijdens de zwaarste periodes en ik kan je vertellen dat dit dus echt niet helpt om je minder moe te voelen hoor. Ik kon al dansend in slaap vallen :p

    Ik wou je gewoon even zeggen dat, ondanks het grote onbegrip, er wel degelijk ook ergens mensen rondlopen die je wel begrijpen! :)

    Dikke knuffel

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Wat is dit een mooie reactie! Het voelt zo goed om te lezen dat je weet hoe ik me voel, dus dankjewel! En ik hoop dat het snel een stuk beter met je gaat xxx

      Verwijderen
  4. Heel veel respect heb ik voor jou meisje ! Ik weet als geen ander wat moeheid met een mens doet; hoe het je dromen maakt tot iets waarvan je twijfelt of je ze ooit kan waarmaken...hou de moed erin ; kleine dingen doen die je hierboven beschrijft , houden je overeind ( al is het dan veel minder dan wat je zou willen doen op een dag) .Veel liefs Annelies Verschueren

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Respect dat je dit zo schrijft, wij weten hoe jij je voelt en zien hoe je last van andere hebt die niet empathisch zijn om te begrijpen hoe jij je voelt.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Wat een helder en duidelijk stuk heb je geschreven! Respect voor jou dat je dit deelt en ik hoop dat hierdoor mensen iets minder kortzichtig zullen zijn en minder zullen (voor)oordelen.
    Fijn dat je een moeder en stiefvader hebt die zo voor je willen vechten, ook voor hun veel respect!
    Ik wens je ondanks jouw beperking geluk en liefde en hoop dat je van de kleine dingen die je kunt doen ook kunt genieten!
    Veel liefs en kracht, Jacky

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Hoi nicky,
    Wat een mooie blog. Het raakt me echt! Ook ik weet wat vermoeidheid doet met je en hoe kortzichtig de meeste mensen zijn.
    Wat ik zo sterk aan jou vind, is dat je de kleine dingen weet te pakken en dat mooie momenten jou gelukkig kunnen maken.
    Vecht door en wie weet wat er op jouw pad komt.
    Roxana

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Heei meis, Esther hier van de boekenblog whatsapp groep. Ik wilde je blog al heel lang lezen, maar ik vergat het steeds..
    Ik wist ook niet zo goed hoe ik moest reageren, omdat ik bang ben dat je er niets aan hebt, etc..

    Wat ik in ieder geval wil zeggen, is dat ik het herken. Eigenlijk al sinds de middelbare school dat ik ook altijd moe ben. Ik kwam altijd thuis, en het eerste wat ik deed was slapen. Ik heb zo veel bloed laten prikken, maar ze komen nooit achter de oorzaak.
    Bij mij is 2 jaar geleden autisme vastgesteld, en ik hoor wel eens dat het daar mee te maken heeft, door prikkels waar ik last van heb, doordat door mijn autisme dingen nou eenmaal wat zwaarder zijn, etc. Of dit nou de reden is (dat betwijfel ik), of dat dat de goede reden ook niet is.. Ik weet redelijk hoe je je voelt, elke dag om 9 uur naar bed en gemakkelijk 12 uur door slapen, omdat mijn lichaam zo op is.. verslaafd zijn geweest aan energy drank omdat ik daar even een kwartiertje een oppepper van kreeg..

    Ik weet mijzelf niet vergelijken met jou, ik wil alleen wel zeggen dat ik naast je staat, en dat er inderdaad mensen zijn die ons lui zullen noemen, die ons niet snappen. Maar probeer daar niet naar te luisteren, omdat jij/wij weten hoe het echt is..

    Wil je hierover praten, je hebt mijn nummer..

    xx Esther

    BeantwoordenVerwijderen