Bloedzusters - Boek recensie

zondag 15 januari 2017



Een duister sprookje vol bloedstollende actie, onvoorwaardelijke zusterliefde en zinderende romantiek

Scarlett March leeft om te jagen op de Fenris - de weerwolven die haar oog hebben afgenomen bij een aanval op haar zus Rosie. Gewapend met een vlijmscherp hakmes en een bloedrode mantel is Scarlett een expert in het lokken en doden van weerwolven. Ze is vastberaden andere jonge meisjes te beschermen tegen een angstaanjagende dood, en zal niet rusten totdat elke wolf is gevild.

Rosie March dacht ooit dat haar band met haar zus onvoorwaardelijk was. Ze heeft haar leven aan Scarlett te danken en jaagt daarom aan haar zijde. Maar als er steeds meer zielen verloren gaan in de stad en de Fenris aan kracht lijken te winnen, droomt Rosie over een leven zonder weerwolven. Ze voelt zich aangetrokken tot Scarletts enige vriend, Silas, een jonge pelsjager. Maar betekent haar liefde voor hem het verraad van haar zus en alles waar ze samen voor hebben gestreden?




Dit boek had ik al een tijdje op het oog, maar ik heb hem nooit eigenlijk opgepakt. Tot ik hem zag liggen op het boekenfestijn in Eindhoven. Hij was erg goedkoop, dus ik nam hem mee.
Wat me zo aansprak aan dit boek is dat het een beetje een Roodkapje retelling is, en Roodkapje is mijn favoriete sprookje. Het klonk ook heel spannend met interessante personages, iets wat ik graag lees.

Ik heb echt best wel lang gedaan over dit boek. Na een hoofdstuk in de avond wilde ik niet meer verder lezen. Er was geen interesse en ik kon de concentratie niet vinden. In het begin was het even er in komen, en het werd op een gegeven moment ook best wel eentonig. Hier baalde ik best wel van, want de twee boeken die ik hiervoor las had ik niet eens uitgelezen. Even was ik bang dat ik in een flinke leesdip zat of lezen helemaal niet meer leuk vond, maar toen ging ik richting het einde van het boek. En dat was een stuk interessanter. Heel veel puzzelstukjes vielen op hun plek en het werd zo spannend dat ik tot diep in de nacht heb gelezen.

Het verhaal wordt verteld door Scarlet en Rosie, twee vertelperspectieven en totaal verschillende personages. Ze wisselen per hoofdstuk en het was fijn om te lezen hoe beide in een situatie stonden en er over dachten. Wat ik wel graag had willen zien was hoofdstukken met Silas als vertelperspectief. Hij heeft ook een vrij grote rol in het boek en ik vond het een tof personage.

Ik had er dus wel te veel van verwacht, maar uiteindelijk vond ik het toch een erg tof boek. De spanning die er was, was vaak al te snel voorbij en verder gebeurde er vrij weinig en vaak het zelfde. En ondanks dat het op een sprookje gebaseerd is vond ik maar een element van het sprookje terug. Maar het einde zorgde er toch voor dat ik dit boek erg tof vind.



Titel: Bloedzusters
Auteur: Jackson Pearce
Uitgeverij: Moon
Aantal pagina's: 336
Sterren: 3/5

1 people left comments on: "Bloedzusters - Boek recensie"

  1. Jammer dat je niet zo goed door het begin heen kwam. Maar gelukkig heeft het einde dat goed kunnen maken. Ik ben wel benieuwd geworden naar het boek!

    BeantwoordenVerwijderen