Boeken die me in mijn hart raakte

woensdag 19 oktober 2016




Ik denk niet dat ik een favoriete genre heb wat boeken betreft, maar dit 'genre' komt wel in de buurt. Het zijn boeken waar depressie een groot onderdeel is en ik vind ze zo mooi. Het heeft zoveel met me gedaan en het heeft me zelfs geholpen met mijn eigen verdriet. Deze boeken raakte me recht in mijn hart.


Wanneer Finch en Violet elkaar op de rand van de hoge klokkentoren op school ontmoeten, is het niet helemaal duidelijk wie wie redt. Maar vanaf dat moment groeit er iets van vriendschap tussen hen. Langzaam maar zeker geven ze hun geheimen aan elkaar prijs: Violet ontdekt dat Finch niet de enge freak is waar iedereen hem voor houdt en Finch leert Violet weer van het leven te houden. Violet bewaart Finch' geheim angstvallig, maar kent zij wel al zijn geheimen?

Twee vertelperspectieven en allebei zo anders, maar toch ook weer niet. Beide dragen ze veel verdriet met zich mee en dat kunnen ze delen. Ze vullen elkaar aan.
Na dat boek voelde ik me zo verdrietig. Ik wilde niet dat het gebeurde, maar het was wel sterk en waar.


Het begint allemaal met een opdracht voor Engels: schrijf een brief aan een overleden persoon…
Laurel kiest voor Kurt Cobain, omdat haar zus May gek was op zijn muziek. Net als May stierf hij jong. Na die eerste brief schrijft Laurel er nog veel meer aan dode sterren. Ze vertelt over haar leven op school, haar eerste verliefdheid en het verdriet om de dood van haar zus. Maar hoe kun je rouwen om iemand die je nog niet hebt vergeven voor wat zij heeft gedaan? 


Dit boek bestaat uit brieven naar overleden personen en daarin verteld Laurel haar verhalen en het was zo oprecht. Ik kon me erg in haar plaatsen en voelde me thuis bij haar. Door dit boek ben ik ook weer brieven naar mijn vader gaan schrijven en dat lucht af en toe zo op.



Charlie gaat naar de bovenbouw. Hij is zeker geen sukkel, maar populair is hij ook niet. Zijn verlegen, hyperintelligente en sociaal onaangepaste karakter zorgt ervoor dat hij een muurbloempje blijft.
Charlie probeert op zijn eigen manier vat te krijgen op de wereld van dates, familiedrama's, seks en drugs. Gelukkig heeft hij vrienden die hem hier af en toe bij helpen.
Op zijn eigen unieke, aandoenlijke en aangrijpende manier vertelt Charlie zijn verhaal aan de enige persoon die hij vertrouwt.


Voor ik dit las had ik de film al gezien, maar toch wilde ik het boek nog lezen. De film is ook heel goed bij het boek gebleven en dat vond ik erg fijn, maar er waren ook nieuwe dingen die ik ontdekte. Dit boek is zo mooi en echt en het was net of Charlie echt naar mij schreef.




Oscar Dunleavy bakt de meest perfecte appeltaarten ter wereld. Nu wordt hij vermist en men vermoed dat hij dood is. Niemand lijkt zich erover te verbazen, behalve zijn beste vriendin Meg en zijn broertje Stevie. Meg en Stevie zijn vastbesloten om te ontdekken wat er met Oscar is gebeurd. Samen leren ze over loyaliteit en vriendschap en de kracht van hoop.

Dit is misschien een van mijn favoriete boeken. Depressie heeft hier misschien niet zo'n grote rol, maar vriendschap wel en wat daarmee kan gebeuren. De schrijfstijl was ook zo mooi en het maakte het zo oprecht. Ik wil zeker meer lezen van deze auteur.


De zestienjarige nerd Aysel is geobsedeerd door het plannen van haar eigen dood. Met klasgenoten die continu over haar roddelen, een moeder die haar nauwelijks kan aankijken, en een vader die met een gewelddadig misdrijf hun dorp opschrikt, ziet Aysel redenen genoeg om haar leven te beĆ«indigen. Maar ze weet niet zeker of ze het alleen durft. Als ze op een website het forum Zelfmoordpartners ontdekt, denkt ze de oplossing te hebben gevonden. Ze vindt er Roman, een jongen die achtervolgd wordt door een familietragedie. Hoewel Aysel en Roman niets met elkaar gemeen hebben, beginnen ze deel uit te maken van elkaars leven. Naarmate hun plan voor zelfmoord vorm krijgt, begint Aysel zich af te vragen of ze er wel mee door wil gaan. Ze zal uiteindelijk moeten kiezen: een einde aan haar leven maken of Roman ervan proberen te overtuigen om samen door te leven. 

Dit was het eerste boek waarbij ik echt tranen moest laten. Het jaar voordat ik dit las was ikzelf depressief en het heeft me enorm geholpen. Het gaf me het gevoel dat ik werd begrepen en dat ik niet de enige was die me zo voelde en dat was fijn. Daarbuiten is het verhaal gewoon heel mooi en kon ik me heel goed in de personages plaatsen.

1 people left comments on: "Boeken die me in mijn hart raakte"

  1. Je gaat it's kind of a funny story vast ook heel mooi vinden Nicky, die past zeker in dit rijtje thuis!

    BeantwoordenVerwijderen