Waar het Licht is - Bookreview

woensdag 29 juni 2016




Theodore Finch is gefascineerd door de dood en wil een einde aan zijn leven maken, maar elke keer gebeurt er iets waardoor hij het toch niet doet.

Violet Markey telt de dagen af tot haar diploma-uitreiking, zodat ze het bekrompen stadje waar ze opgroeit voorgoed achter zich kan laten en niet langer geconfronteerd hoeft te worden met de pijnlijke herinneringen aan haar gestorven zus.

Wanneer Finch en Violet elkaar op de rand van de hoge klokkentoren op school ontmoeten, is het niet helemaal duidelijk wie wie redt. Maar vanaf dat moment groeit er iets van vriendschap tussen hen. Langzaam maar zeker geven ze hun geheimen aan elkaar prijs: Violet ontdekt dat Finch niet de enge freak is waar iedereen hem voor houdt en Finch leert Violet weer van het leven te houden. Violet bewaart Finch' geheim angstvallig, maar kent zij wel al zijn geheimen?


Zelf vind ik het erg goed dat er steeds meer boeken worden geschreven waarin depressie en zelfmoord een belangrijke rol spelen. Dit is niet alleen goed voor mensen die hier nog nooit iets mee te maken hebben gehad, maar ook voor mensen die er ervaring mee hebben. Niet zolang geleden was ik zelf depressief en liep ik ook met donkere gedachtes rond. Dus als ik boeken lees waarin dat ook voorkomt, voel ik me minder alleen. Het komt wel weer even hard aan, maar dan herinner ik mezelf er aan dat ik er van af ben en sterk genoeg ben.

Wat ik ook erg leuk vind is dat het boek wordt verteld vanuit het perspectief van twee mensen. Violet en Finch. Ze zijn enorm verschillend, maar in veel punten ook weer het zelfde. Ze halen goede dingen in elkaar naar boven en zijn op zijn best als ze bij elkaar zijn.

Ondanks dat ik er vrij langzaam over deed (wat door stres en misschien het onderwerp komt) vond ik de schrijfstijl erg fijn. De personages waren erg aangenaam om naar te luisteren, en stiekem vind ik Finch heel erg leuk. Violet vond ik soms wat minder, maar in haar kon ik me ook erg goed vinden. Zij verloor haar zus, en ik mijn vader.

Wat er tegen het einde gebeurd zag ik ergens wel aankomen, maar toch kwam het hard aan. Huilen deed ik niet, maar ik voelde wel een brok in mijn keel. En ook al zou ik het anders gewild hebben, het is een goed einde. Het laat zien dat dit allemaal echt gebeurd.

Al om al, ik vond het een prachtige leeservaring. Met humor en verdriet, een mooie combinatie. Ik hoop gauw meer van Jennifer Niven te lezen.



1 people left comments on: "Waar het Licht is - Bookreview "

  1. Ik ben hier al zo lang nieuwsgierig naar! Lijkt me een heel mooi boek.

    BeantwoordenVerwijderen