Blue Lily, Lily Blue - Book review

woensdag 25 mei 2016




There is danger in dreaming. But there is even more danger in waking up.

Blue Sargent has found things. For the first time in her life, she has friends she can trust, a group to which she can belong. The Raven Boys have taken her in as one of their own. Their problems have become hers, and her problems have become theirs.

The trick with found things though, is how easily they can be lost.


Beginnen aan dit boek vond ik best spannend, omdat het Engels is. Nu heb ik al vaker Engels gelezen, zoals Peter Pan. Maar dat was oud Engels, en dit niet. En de reden dat ik dit boek in het Engels lees is omdat de Nederlandse uitgever de laatste twee boeken in deze serie niet maar gaat vertalen. Helaas is er niet genoeg animo voor. En omdat dit denk ik mijn favoriete boekenserie is, wilde ik het boek toch lezen. En het ging verrassend goed. Natuurlijk waren er wat woorden waar ik wat meer moeite mee had, maar dat ging al snel beter. Maggie Stiefvater heeft sowieso een hele fijne schrijfstijl, die nog beter overkomt in het Engels.

En nu het boek zelf. O yes! Omdat ik best lang heb gewacht om dit boek te kunnen lezen, had ik hoge verwachtingen. En die zijn goedgekomen. Ik was erg blij met hoe de personages nog altijd het zelfde waren, want dat gebeurd niet altijd in boeken series. Maar dit was goed. Ik ben best om deze personages gaan geven, zelfs de gene die ik eerst helemaal niet leuk vond.

Maggie is er goed in om van het ene op het andere moment het spannend te maken. In eens zit je aan je boek vast en laat je hem niet meer los tot je weet of het goed kwam, en zo kwam het dat ik het laatste kwart in een middag uitlas.

Nu komt het laatste boek, the Raven King, die ik ook in het Engels ga lezen. Ik ben heel benieuwd hoe de serie gaat eindigen.


Een reactie plaatsen