Ik & Simon - bookreview

vrijdag 1 april 2016




'We praten over koetjes en kalfjes, om de olifant zoveel mogelijk te ontwijken.' Deze zin verklapt veel over inhoud van de eerste verhalenbundel van Simon Keizer. De bekende koetjes en kalfjes worden besproken, maar toch wordt de olifant niet gemeden. Het ene moment vertelt Simon over het feit dat er een gnoe naar hem is vernoemd, en wat dat precies met een mens doet, en het andere moment laat hij je bladeren door zijn vaders platencollectie. Zo divers en verschillend zijn de columns en kleine verhalen die hij heeft geschreven. Maar er is één belangrijke gemene deler: Simons visie. Want die staat deze keer voorop. Nu gaat het een keer over 'Ik & Simon'.






Ik vertelde al eerder dat ik naar de theater voorstelling van Simon was geweest, dit vond ik ontzettend leuk. Het liefst zal ik nog een keer gaan, puur om nog een keer te genieten.
In het theater kwam ik er achter dat je daar het boek kon kopen, die wilde ik natuurlijk ontzettend graag. Helaas had ik niet genoeg geld, maar gelukkig wel een hele lieve vriendin. Zij gaf me wat geld zodat ik hem kon kopen. Laat verjaardagscadeau. Super lief natuurlijk. Ik ben er ook super blij mee, en terwijl ik in de rij stond voor een foto, handtekening en klein gesprekje begon ik al een beetje te lezen.
Simon vulde dit boek met de meest uiteenlopende korte verhalen. Het zijn allemaal dingen die hij heeft meegemaakt die hij met een vleugje humor verteld. Ik heb meerdere malen hard op gelachen. Minder leuke dingen werden luchtig, maar ook serieus verteld. Een deel van de verhalen had hij ook in het theater verteld, maar er stond minder informatie in het boek. Bonus dus!
Eigenlijk leer je Simon iets beter kennen. Niet de bekende Simon van dat duo, maar de echte Simon. Ook hij heeft irritaties en slechte eigenschappen. Ook hij wil gewoon gek doen met zijn vrienden als hij op stap is, of gewoon even zichzelf zijn in een ander land.


Dit boek heeft me ook enorm geïnspireerd, ik wil dit ook doen. Natuurlijk is dat een stuk minder interessant, want ik ben niet bekend. Maar het is ook helemaal niet mijn bedoeling om het uit te brengen. Die kans is ook heel klein. Ik wil het gewoon opschrijven, voor mezelf en misschien voor vrienden en familie. We zien het wel.



Een reactie plaatsen