Ik & Simon theater voorstelling - review

vrijdag 25 maart 2016




Achter de titel van zijn programma ‘Ik & Simon’ gaat veel schuil. Niet alleen is het een knipoog naar zijn duoschap, maar meer nog verklapt de titel dat de show heel persoonlijk zal zijn. Op een vooral vertellende manier zal hij zijn visie op momenten uit zijn leven delen. De ene keer met een lach, de andere keer op ontroerende wijze. Het gros van deze verhalen komt uit zijn verzameling columns die hij sinds jaar en dag voornamelijk in privésfeer schrijft. Dit alles combineert hij met speciaal voor dit programma nieuw geschreven liedjes! Als publiek zul je zowel letterlijk als figuurlijk niet dichterbij ‘Simon’ kunnen komen.

Vanaf ongeveer mijn tiende was ik fan van Nick en Simon. Ik had cd's, dvd's en beluisterde en bekeek die ook regelmatig. En nee, ik kreeg er geen genoeg van. In 2011 kwam mijn droom uit, ik ging eindelijk naar een concert, en wel Symphonica in Rosso. Het was geweldig en zodra de dvd uitkwam kocht ik die, zodat ik nog heel lang kon nagenieten. Na een tijdje verwaterde mijn liefde voor dit duo een beetje. Zo af en toe luisterde ik wel muziek, ik keek graag als ze op tv kwamen en keek nog af en toe de dvd terug. Maar de afgelopen twee á drie jaar heb ik niet veel aandacht meer aan ze besteed. En toen kwam een paar weken terug Judith, een van mijn vriendinnen, met het voorstel om naar de theater tour van Simon Keizer te gaan. Ik wist niet dat dit iets was. Ik had wel gehoord van zijn solo cd, maar dat was het ook.
Maar ik wilde dus erg graag. De kaarten werden meteen gekocht en we hadden er beiden verg veel zin in.

22 maart was het eindelijk zo ver. Tegen de avond ging ik naar Judith toe. We zouden wat eten dichtbij het theater en toen gingen we er heen. Daar kwam ik er achter dat hij ook een boek had geschreven, en ik als boekenworm wilde die natuurlijk hebben. Judith was zo lief om hem voor mij te komen, als laat verjaardagscadeau. Super lief natuurlijk. Hierover komt nog een blogpost.

En toen begon de voorstelling. Ik ga natuurlijk niet verklappen wat hij allemaal heeft verteld, maar wel hoe het was. De voorstelling ging over hem zelf, zoals de titel al verklapt. Hij vertelde over kleine en grote gebeurtenissen die hij had meegemaakt, en ik ontdekte ook een beetje een rode draad door de voorstelling. Ik had ook al snel door waar het heen zou gaan, maar dat maakte het niet minder mooi. Wat ik ontzettend leuk vond was dat hij gewoon op zijn sokken liep, omdat hij zich thuis wilde voelen. Hij wilde dat het publiek dat ook deed, en ik voelde me zeker op mijn gemak.
Simon schrijft natuurlijk prachtige muziek, maar hij kan verhalen ook erg mooi verwoorden. De gehele voorstelling zat ik met een glimlach op mijn gezicht, en er werd natuurlijk gelachen.
Er waren ook wat droevige momenten, want niet alles is natuurlijk leuk. Ik vond het bijzonder dat hij dit alles deelde, en heel speciaal dat ik dit kon meemaken.
Simon ging ook zingen, acht nummers van zijn solo album. Het was wat anders zonder Nick, maar niet minder mooi. Het ging heel mooi samen met wat hij vertelde, en het was ook heel intiem met een kleine band.

Na de voorstelling zou hij nog boeken signeren en foto's nemen, wat ik natuurlijk erg graag wilde. Het was even wachten, maar dat was het natuurlijk ook waard. Ik vroeg om een knuffel, die ik ook kreeg. Maar daarna was ik wel een beetje bang dat ik stonk, ik zweette namelijk heel erg. Bah!



Ik heb echt heel erg genoten. De voorstelling vond ik echt heel erg bijzonder en mooi, ik ben heel erg blij dat ik dit heb mogen meemaken. Dus nogmaals bedankt Judith dat je me mee wilde nemen.



Een reactie plaatsen