Lieve Nicky... #2

dinsdag 12 januari 2016




In september schreef ik al een brief aan mijn oudere ik, maar het leek me ook erg leuk om een brief aan mijn vijf jaar jongere ik te schrijven. Ook al kan ik die niet meer op mijn dertiende lezen, maar het kan misschien wel helpen om die zorgen van mijn schouders af te knikkeren.


Lieve Nicky,

Je bent nu dertien, en over een klein tijdje veertien. Nu maak je je, gelukkig, nog geen zorgen over je leeftijd want je leeft nog steeds in het moment en daar geniet je van, ga zo door. Je zit nog in de eerste bij je favoriete mentor, en maak je geen zorgen, dat blijft hij ook. Het gaat volgens mij best goed met je, nietwaar? Je hebt leuke vrienden, maar pas op. Niet iedereen is wat het lijkt, en voel je daar niet schuldig om. Die mensen zijn jou niet waard, en er zijn mensen die veel meer jouw vriend zijn dan wie dan ook. Judith bijvoorbeeld. En ja, jij wint de wedstrijd met de lengte. Judith blijft klein en rood.

En over een paar maanden ga je op kamp, een super leuk kamp. Die zak met hooi slaapt ontzettend lekker. Alhoewel, de tweede nacht niet zo. Hoe dan ook, dat kamp was super leuk en je zal er ontelbare leuke herinneringen aan hebben. Je wordt zelfs een beetje verliefd.

De dag na kamp is echter niet leuk, helemaal niet leuk. Want je komt er achter dat papa dood is. Deze tijd zal heftig voor je zijn, ook al kom je er enorm sterk uit. Misschien wel het sterkst van allemaal. Je ging gewoon naar school en bleef positief, daar mag je trots op zijn. En nu niet verlegen zijn, het is zo.

Dit jaar zal wat lastiger zijn, maar dat is ook niet gek. Ook al krijg je in juni dat vriendje waar je zo verliefd op bent, ook al maak je het een halfjaar later weer uit. He, daar mag je best wat handiger in zijn hoor. Ook al vergeeft hij het je, dat was niet zo slim.

Verder ga je nog naar Nick & Simon, wat enorm leuk vind. En maak je geen zorgen om die andere mensen, dit ging om jou. Dit was jouw idee en voor jou het meest belangrijkst. Papa kon er dan niet in levende lijven bij zijn, maar hij was zeker bij je. En, dat zal hij ook altijd zijn.

Eigenlijk weet ik niet veel meer te zeggen, want ik herinner me niet veel meer van 2011. Dat jaar is alsof de inktpot alles heeft vervaagt en de helft onleesbaar is. 2011 zal ook altijd moeilijk blijven, maar het zal uiteindelijk beter gaan. Papa komt niet terug, maar het zal een plekje krijgen. Een heel mooi en speciaal plekje. 

Het ga je goed hé dwerg.

Liefs, Nicky.

1 people left comments on: "Lieve Nicky... #2"

  1. Heel goed van je dit zo op te schrijven en het een herinnering te laten zijn. Nu voorwaarts kijken!

    BeantwoordenVerwijderen