Lezen in de bossen

dinsdag 29 september 2015


   


Lezen en in de bossen zijn, zijn twee van mijn favoriete dingen en het is nog beter als ik ze combineer. Dan kan ik de vogeltjes horen, in de herfst het vallen van de kastanjes en eikeltjes, en de bladeren rollen zo lekker over de grond. Vroeger deed ik dat al vaker, maar ik heb in een best wel grote leesdip gezeten. En aangezien het lekker weer was leek het me wel weer eens tijd. Zoals op het station als ik op de bus wacht.



Buiten lezen vind ik sowieso al heerlijk, als het lekker weer is ga ik lekker in de tuin zitten en anders vind ik ergens anders wel een plekje. Zoals Grace Brisbane, een personage uit de Wolves of Mercy Falls, al zegt. Buiten lezen maakt het verhaal echter. Zij leest s' Winters ook buiten, maar dat is toch te koud voor mij. Verder heeft lezen nog wel meer nadelen. Soms kan de wind ontzettend fris zijn, mensen gaan lekker hard praten, of mijn hond wordt ongeduldig. Maar dan lees ik mijn hoofdstuk lekker af en ga ik weer naar huis, want ondertussen moet ik ook wel plassen of heb ik honger,



Buiten lezen heeft voor mij eigenlijk iets magisch. Ik kan me heel goed concentreren en zit al snel lekker in het verhaal, tenzij er iemand doorheen kwebbelt natuurlijk. Het zonnetje schijnt lekker op mijn gezicht en ik kan de natuur ruiken, En daarom is het af en toe erg lastig om mijn boek dicht te doen.


Lees jij graag buiten?

Een reactie plaatsen