De Wolven van Mercy Falls - Bookreview

donderdag 29 januari 2015

Ik ben verliefd op deze serie. Alles aan de boeken spreekt mij aan. De cover, de personages en de schrijfstijl van Maggie Stiefvater. Ik ontdekte de serie via Tumblr en kreeg alle boeken voor kerst.
*Geen spoilers.




De Wolven van Mercy Falls bestaat uit drie delen. Huiver, Fluister en Voor Altijd. 
De titel zegt het al: Wolven! Weerwolven om precies te zijn. De serie draait voornamelijk op Sam en Grace, maar in totaal wordt het verteld door maar liefst vier ik-personen. Sam, Grace, Cole en Isabel.


Huiver

En toen opende ik mijn ogen en waren alleen Grace en ik er nog - helemaal niets behalve Grace en ik - en drukte ze haar lippen op elkaar alsof ze onze kus binnen in zich wilde houden, terwijl ik dit moment vasthield dat zo kwetsbaar was als een vogel in mijn handen.

Dit boek had ik sneller uit dan de andere terwijl het niet het dunste was. Hier draait het alleen nog om Grace en Sam en hoe ze elkaar leren kennen. Zelf kon ik de personages ook heel goed leren kennen. Maggie Stiefvater heeft het erg gedetailleerd geschreven waardoor het soms wat langdradig kan worden, maar ik vond het zelf erg fijn. De kleinste beweging werd beschreven waardoor ik er een goed beeld bij kreeg. In Huiver vindt er nog weinig drama plaats (alleen een beetje op het einde), een mooie start van een spannende serie. 
Boven elk nieuw hoofdstuk staat hoeveel graden het op dat moment is, de temperatuur is erg belangrijk in deze serie. 


Fluister

Nog maar een paar maanden geleden was Sam een mythisch wezen. Hij had het lichaam dat een mysterie was, te vreemd en wonderbaarlijk en angstaanjagend om te begrijpen. Maar nu is het lente. Door de warmte zullen de overgebleven wolven binnenkort uit hun wolvenpels vallen en hun menselijke gedaante aannemen. Sam blijft Sam, Cole blijft Cole, en ik ben de enige die niet stevig in haar eigen huid zit...

Dit boek was al een stuk spannender en hier leer je Cole en Isabel ook kennen die beiden een erg grote rol in het verhaal krijgen. Er spelen zich meer problemen op, meer drama en spanning. Waar in Huiver elk personage over één hoofdstuk per keer wordt verdeeld, wordt in Fluister geswitcht van personage in een hoofdstuk. Soms was dat wel een beetje verwarrend, maar zo weet je ook wat de ander denkt in een gesprek.
Aan het einde van Fluister werd het erg spannend waardoor ik het erg snel uit ging lezen. Wat er hier gebeurd brengt ook veel problemen in Voor Altijd.


Voor Altijd

Ik schoot in galop de bossen in. Mijn poten bonsden op de rotsen; mijn passen vraten kilometers. Elke zenuw binnen in me stond in brand. Ik hield mijn gedachte vast als een armvol papieren kraanvogels. Strak genoeg om ze te houden. Niet zo strak dat ik ze plette. Ik ben Sam Roth. Ik zoek Grace. Zoek de wolven.

O, wat was dit deel spannend. Duidelijk het spannendst van allemaal. In Voor Altijd gebeurt zoveel. Sam, Grace, Cole en Isabel maken van alles mee en hebben elkaar duidelijk nodig. Rollen zijn omgedraaid  wat het moeilijk maakt voor iedereen. Het aller spannendste gebeurt pas aan het einde en ik zat met een bonzend hart de laatste pagina's te lezen. Dingen waarvan ik dacht dat het gebeurde, gebeurde niet. En dingen die ik totaal niet had verwacht gebeurde. De laatste pagina geeft het verhaal een open einde waardoor er vast nog een boek zou kunnen komen, maar volgens mij gaat dit niet gebeuren.

Dit boek meld dat Huiver verfilmd zou worden door Warner Bros, maar Maggie Stiefvater meld op Wikipedia dat dit (voorlopig) niet zou gebeuren omdat zij en de filmmakers het niet eens waren. Zelf hoop ik dat de boeken verfilmd zouden worden.


Ik raad de serie zeker aan. Het is spannend, uniek en zeker de moeite waard.
Ik kijk er naar uit om andere boeken van deze geweldige schrijfster te gaan lezen.

De Wolven van Mercy Falls is te koop op Bol.com net als andere boeken van Maggie Stiefvater
*Al deze boeken heb ik tweedehands gekregen, de boeken zijn best moeilijk te krijgen. Maar als je het eenmaal hebt is het het zoeken zeker waard.
Vanaf maart is Huiver weer als nieuw te krijgen, maar dan met andere boekcovers. Persoonlijk vind ik die niet mooi, maar de inhoud is natuurlijk het belangrijkst.

Een reactie plaatsen